بهار دوم

پس از مجموعه ملاقات های غیرعادی، برای کسانی که بیشتر از هر کس او را می شناسند آشکار است که کتی دین خود نیست سپس تشخیص ویرانگری می آید و او از امنیت ازدواج با تیم جدا می شود به مردی که او را به سختی می شناسد مریضی روانی او را به رفتار غیرمنعطف و کاهش ظرفیت همدلی سوق می دهد او آگاه می شود که آگاهی ندارد نیک به نظر اوایل آزاد و شورانگیز است و تغییری است که کتی به آن نیاز دارد او را به خانه کودکی اش در کنار باتلاق های شمال کنت می برد اینجا او دوباره با خویشتن ارتباط می یابد و امیدی برای آینده می یابد